Gamemusic.pl

Artykuł jest kontynuacją pierwszej części cyklu pt. "Historia dźwięku i muzyki w grach komputerowych".

4.  Lata 80-te - rozwój mikroprocesorów i techniki „zapętlania” w muzyce

Od około roku 1984 ogromne znaczenie zyskały wykorzystywane w grach muzyczne „pętle” . Zjawisko te, widoczne jest na przykładzie dwóch producentów gier : Colecovision i Atari, u których widocznie wzrosła ilość gier posiadających tło dźwiękowe. Oprócz tego typu produkcji były również wyjątki, które wpłynęły nie pośrednio na rozwój muzyki w grach. Przykładem może być „Frogger”(1981), która posiada w pewnym stopniu interaktywną muzykę. Nie było w niej elementu powtarzalności (pętli). Muzyka towarzyszyła graczowi podczas prowadzenia żaby do bezpiecznego miejsca i w momencie gdy została tam doprowadzona, muzyka nagle się zmieniała, jako że następował kolejny poziom. Jeśli żaba ginęła, muzyka powracała do swej pierwotnej postaci. Ponieważ za każdym razem gracz miał 30 sekund na bezpieczne zaprowadzenie żaby, nie występowała potrzeba „zapętlania”.

5. Domowe konsole do gier

Kiedy mikroprocesory stały się tańsze, rozpoczęto masowo produkować domowe konsole do gier. Konsole te istniały jeszcze przed automatami jednak ich produkcja na początku była dość kosztowna. Dlatego też nie były one rozpowszechnione na wielką skalę. Najbardziej popularnymi tego typu urządzeniami były Magnavox Oddysey (1972) oraz Atari (1975). Jednak właściwie ta druga firma spowodowała  ogromną popularność. Przełomowy był model Atari 2600 VCS, który zrewolucjonizował rozwój gier. Był to najlepiej sprzedający się model o zdecydowanie lepszym oprogramowaniu od konkurencji. Jego bezpretensjonalnym atutem była możliwości wymiany oprogramowania. Mianowicie chodziło tu o wykorzystanie nośników pamięci, tzw. „cartridge”, które dawały ogromną przewagę nad innymi konsolami (inne produkty miały na stałe zainstalowane tylko jeden program). Milowym krokiem okazał się również mikroprocesor dźwiękowy, daleko wyprzedzający inne modele. Generował on dźwięki analogowe na 3 kanałach mono (tony wysokie, niskie i szumy). Problem jednak był w tym, że każdy z kanałów posiadał inny strój. Skutkiem tego było niestosowanie jednocześnie dźwięków wysokich i niskich. Firmami konkurującymi z Atari były Intellivision oraz Coleco. Produkowały one konsole z większą gamą kompatybilnych akcesoriów o podobnej jakości dźwięku, ale jednak tylko 3-kanałowym. W tym samym czasie powstał również mikrokomputer Commodore C-64 korzystający z chipu MOS Technology 6581/8580. Generował on dźwięki tylko na 3 kanałach jednak był zapowiedzią następnego kroku w historii gier, ponieważ korzystał z wczesnych efektów filtrowych (ang. filter effects).
   
Kolejnym istotnym wydarzeniem było stworzenie Nintendo Entertainment System (NES), rozpowszechnionego w USA i Japonii (pod nazwą Famicom). Mikroprocesor dźwiękowy NES wynaleziony przez kompozytora Yukio Kaneoka, korzystał z technologii 5-kanałowej. Trzy odpowiedzialne za standardowe dźwięki, jeden odpowiedzialny za szumy i ostatni jako kanał pulsowy (rzadko stosowany). W przypadku wielu z gier w konsolach korzystano z tej samej techniki „pętli” polegającej na ciągłym odtwarzaniu 4, 6, 8, 16-to taktowych fragmentów w różnych formach.